กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 247 หมากัดกันขนกระจาย
ทุกคนตกตะลึง ไม่คิดเลยว่าหลินเวยที่ดูอ่อนหวานและสง่างามมาตลอด จะเป็นคนแบบนี้
ถ้าเป็นเฉินเฮ่าที่ขึ้นชื่อเรื่องความมืดมนทำเรื่องพวกนี้ พวกเขาก็ยังพอรับได้
แต่ภาพลักษณ์ของหลินเวยเป็นแง่บวกมาตลอด แถมยังมีชื่อเสียงที่ดี
หลินเวยตบโต๊ะอีกครั้ง “เฉินเฮ่า นายอย่ามาใส่ร้ายกันนะ ชัดเจนว่านายต่างหากที่เกลียดชังสหายซู นายเคยมาบ่นกับฉันว่าภาษา M และภาษา D ของนายไม่มีใครเทียบได้ในสถาบันวิจัย
ทำไมเบื้องบนถึงไม่ใช้นาย แต่กลับไปจ้างคนแปลกหน้าจากข้างนอกแทน
เดิมทีนายกะจะใช้การแปลครั้งนี้ ก้าวขึ้นเป็นที่หนึ่งของสถาบันวิจัยในรวดเดียว แต่โอกาสก็ถูกสหายซูแย่งไปหมด”