กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 230 ซีพียูในสมองผู้ชายคนนี้ถึงกับค้างไปเลย
เสียงใสกระจ่างดังขึ้น “ฉันไม่รู้จักคนอย่างนายหรอกนะ!”
ชายคนนั้นมองตามต้นเสียงแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง ผู้หญิงตรงหน้าคือคนในรูปถ่ายและเป็นเป้าหมายภารกิจของเขา เขาต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ ไม่อย่างนั้นครอบครัวของเขาจะไม่มีใครรอดชีวิตไปได้เลยแม้แต่คนเดียว
เมื่อนึกถึงพ่อแม่ที่แก่ชรา พี่ชาย พี่สะใภ้ และหลานตัวน้อยที่น่ารักอีกสองคน เขาก็ตัดใจคิดว่า ‘เพื่อให้ครอบครัวฉันรอด ฉันคงต้องขอโทษเธอแล้วล่ะ’
หลายปีก่อนเขาถูกจับตัวไปที่หุบเขาแห่งหนึ่ง และถูกพวกชายชุดดำฝึกให้เป็นนักรบพลีชีพ
ข้อมูลของครอบครัวพวกเขาล้วนอยู่ในกำมือของพวกชุดดำ ใครกล้าหนี ใครกล้าขัดคำสั่ง จุดจบก็คือตายยกครัว