บทที่ 222 คนแบบนี้ไม่คู่ควรกับการเป็นบรรณาธิการ

บทที่ 222 คนแบบนี้ไม่คู่ควรกับการเป็นบรรณาธิการ

หลิวอวี้เหมยที่เสียหน้าเงียบไปครู่หนึ่ง! สองตาจ้องมองสามีด้วยความเคียดแค้น

ซูเหมียวเหมียวมองดูอยู่นอกหน้าต่างด้วยความเบิกบานใจ!

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลิวอวี้เหมยกลับร้องไห้ออกมา... เธอเช็ดน้ำตาพร้อมเสียงสะอื้นฮือ ๆ

ท่าทางร้องไห้ของผู้หญิงวัยกลางคน มีแต่จะทำให้ผู้ชายเกลียดเธอมากขึ้นเท่านั้น

ไม่กระตุ้นความรู้สึกทะนุถนอมของผู้ชายแน่นอน ซูเหมียวเหมียวที่อยู่นอกหน้าต่างถึงกับอยากจะเดาะลิ้นจิ๊จ๊ะ

【เวรเอ๊ย นี่เป็นผู้หญิงที่หิวโหยขนาดไหนกันเนี่ย โดนปฏิเสธก็ร้องไห้เลยเหรอ】

เสี่ยวไป๋กลิ้งไปมาหัวเราะลั่นอยู่ในมิติ!

มันไม่เข้าใจอารมณ์อันลึกซึ้งของมนุษย์ แต่มันชอบดูผู้หญิงน่ารำคาญคนนี้เสียหน้า