กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 216 ฟ้าผ่าเหอเยว่
กู้อวิ๋นเซียวขมวดคิ้ว “ถ้าอย่างนั้นก่อนเที่ยงเธอก็ออกมาได้แล้ว แล้วงานของคุณล่ะ...”
ซูเหมียวเหมียวยิ้มอย่างมีเลศนัย กู้อวิ๋นเซียวเห็นสีหน้าเล็ก ๆ ของเธอก็รู้ทันทีว่าเธอกำลังจะก่อเรื่อง! จึงถามว่า “คุณอยากแย่งงานของเธอเหรอ”
ซูเหมียวเหมียวพยักหน้า “เหล่ากู้เอ๊ย เดี๋ยวนี้คุณชักจะเข้าใจความคิดฉันมากขึ้นทุกทีแล้วนะเนี่ย ฉันยังนึกว่าเราอายุห่างกันขนาดนี้แล้วจะมีช่องว่างระหว่างวัยซะอีก!”
กู้อวิ๋นเซียวถึงกับพูดไม่ออก
กู้อวิ๋นเซียวถาม “จะไหวเหรอ เบื้องบนส่งเธอมาโดยเฉพาะเลยนะ ทางโรงงานเครื่องจักรนั่น...”
ซูเหมียวเหมียวตบหน้าอกตัวเอง “วางใจเถอะ ฉันมั่นใจในความสามารถของตัวเองมากนะ ฉันพูดได้ตั้งสี่ภาษาเชียวนะ”