กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 212 เหอเยว่ถูกจับ
ซ่งซิงเหอตบโต๊ะฉาด “อย่าคิดจะปิดบัง พวกเรากุมความลับเรื่องของพวกนายไว้เยอะแล้ว ถ้ายอมรับสารภาพออกมาเอง โทษหนักจะได้เป็นเบา”
หลิวโก่วต้านสะดุ้งเฮือก พูดตะกุกตะกัก “พวกเราพี่น้องว่าง ๆ ก็แค่ไปเล่นพนันนิดหน่อย กินเหล้า แล้วก็คุยโม้เท่านั้นเองครับ”
ซ่งซิงเหอตบโต๊ะอย่างแรงอีกครั้ง “ฉันให้พวกนายสารภาพเรื่องขี้ปะติ๋วพวกนี้หรือไง สารภาพมาดี ๆ”
หลิวโก่วต้านเครียดจนน่องเป็นตะคริว
เขาโพล่งขึ้นมา “หรือว่าพวกคุณรู้เรื่องที่พวกเราบีบแม่ม่ายในหมู่บ้านจนตายแล้ว เธอโดดน้ำตายไปเองนะ ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรา พวกเราต่างก็เป็นคนโสด วันนั้นกินเหล้าเข้าไป พอเมานิด ๆ ก็เลยเกิดอารมณ์อยากได้ผู้หญิง!”
ในตอนที่คุมตัวเองไม่อยู่ ก็เลยไปหาเธอ