บทที่ 201 ความดีใจในใจดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งในพริบตา

บทที่ 201 ความดีใจในใจดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งในพริบตา

กู้อวิ๋นเซียวพูดว่า “ได้ยินมาว่าคนแก่จะลำเอียงรักลูกชายคนเล็ก คาดว่าพอพวกเขามาถึง คงจะวุ่นวายกันยกใหญ่ ทุกบ้านล้วนมีปัญหาที่พูดยากทั้งนั้นแหละ”

ก่อนกินข้าว สวีจิ่งชวนฟื้นขึ้นมา เขาไม่ได้เรียกหาลูกสาว และไม่ได้เรียกหาภรรยา เพียงแค่ใช้สายตาเหม่อลอยมองดูทุกสิ่งทุกอย่างในบ้าน โดยไม่ออกความเห็นใด ๆ

กินข้าวเสร็จ เขาก็เอาแต่นั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาตลอด ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

รอจนดึกสงัด ซูเหมียวเหมียวก็โปรยยาสลบใส่สวีจิ่งชวนเล็กน้อย และให้กู้อวิ๋นเซียวคอยดูไว้ ทั้งสองปีนกำแพงออกจากเขตบ้านพักครอบครัวทหารประจำเขตทหาร มุ่งหน้าไปยังกองการผลิตเจี้ยนเซ่อ