กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 196 ชายชราแปลกหน้าบนภูเขา
เธอประเมินพลังรบของกู้อวิ๋นเซียวต่ำไป สุดท้ายก็ต้องเป็นฝ่ายร้องขอชีวิต การต่อสู้ถึงได้จบลง
เธอหยิบกระจกบานเล็กออกมาจากมิติ มองดูรอยบนร่างกาย โชคดีที่ตอนนี้อากาศหนาวแล้วเลยใส่เสื้อผ้าหนา ถ้าเป็นฤดูร้อน เธอคงไม่มีหน้าออกไปเจอใครแน่
กู้อวิ๋นเซียวตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ นอนมองใบหน้ายามหลับของซูเหมียวเหมียวอยู่นาน ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าสวย หากมองต่อไปเขาคงควบคุมตัวเองไม่อยู่แน่ จึงตัดสินใจลุกขึ้นไปซื้อขนมแป้งทอดกับปาท่องโก๋ที่ซูเหมียวเหมียวชอบกินที่โรงอาหาร
รอจนป้าฉินมาถึง สิ่งที่เห็นก็คือใบหน้าเปื้อนยิ้มของกู้อวิ๋นเซียว ป้ามองประตูห้องที่ปิดสนิท มุมปากก็กระตุก ดูท่าเมื่อคืนเขาคงอิ่มหนำสำราญน่าดู