กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 187 ซูเหมียวเหมียวเลิกเสแสร้งแล้ว
ครูใหญ่ฟังจบก็ตบโต๊ะดังปัง “คุณไปเถอะ เดี๋ยวผมหาคนสอนแทนให้ พวกเราไม่ก่อเรื่อง แต่ก็ไม่กลัวเรื่อง คุณไม่ต้องปิดบังอะไร มีอะไรควรพูดก็พูดออกมาให้หมด”
โจวอวิ๋นพยักหน้า “ขอบคุณค่ะครูใหญ่ ฉันขอโทษจริงๆ ที่ทำให้โรงเรียนต้องเสื่อมเสีย”
ครูใหญ่พูดว่า “คุณไม่ได้ทำอะไรผิด จะขอโทษทำไม คุณมาอยู่ที่โรงเรียนเราสามสี่ปีแล้ว นิสัยใจคอคุณเป็นยังไง พวกเราก็รู้กันดี”
“ถ้าพวกเขายังมาหาเรื่องวุ่นวาย คุณกลับมาเรียกผมได้เลย ตาแก่คนนี้ก็ยังมีเส้นสายอยู่บ้าง!”
โจวอวิ๋นพยักหน้า “ขอบคุณค่ะครูใหญ่ ฉันจะอธิบายเรื่องนี้ให้กระจ่าง จะไม่ทำให้โรงเรียนต้องขายหน้าค่ะ”
โจวอวิ๋นโค้งคำนับครูใหญ่อย่างสุดซึ้ง แล้วหันหลังเดินจากไป