กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 174 ที่แท้ผู้หญิงก็สามารถใช้ความสามารถของตัวเองใช้ชีวิตได้อย่างอิสระเสรี
ซูเหมียวเหมียวเอ่ย “เห็นหรือยัง ฉันก็เหมือนกับเธอนั่นแหละ มีความสามารถไม่เหมือนคนอื่น แต่ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นตัวประหลาดที่ต่างจากคนทั่วไปเลยนะ”
กลับรู้สึกว่าเป็นลูกรักของสวรรค์เสียด้วยซ้ำ
“เห็นพวกอันจื่อเฮ่าแล้วใช่ไหม ฉันใช้ความสามารถของตัวเองไปช่วยพวกเขา เธอก็ใช้ความสามารถของเธอไปช่วยเหลือคนอื่นได้อีกมากเหมือนกัน”
“ฉันจะพาเธอไปหาคุณอาคนหนึ่ง เขาต้องชอบความสามารถของเธอแน่ ๆ และเขาจะสอนให้เธอควบคุมมันได้ด้วย”
เจี่ยนชิงพยักหน้ารัวด้วยความดีใจ เธอรู้สึกเหมือนได้เจอพวกพ้องแล้ว!