กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 169 ค่ำคืนที่ทั้งทรมานและเปี่ยมสุข
เย่ฝานเงยหน้าขึ้นมองเจียงเหวินไป่อย่างเหม่อลอย “ฉันอยู่ต่อได้จริง ๆ เหรอ”
เจียงเหวินไป่ย้อนถาม “นายอยากอยู่ต่อไหมล่ะ”
เย่ฝานพยักหน้าอย่างไม่ลังเล “อยาก!!!”
เจียงเหวินไป่หัวเราะ “พวกเราต่างก็เป็นคนอาภัพ ล้วนเป็นน้องสาวซูที่ช่วยกลับมา แรกเริ่มฉันเองก็ลำบากใจ กินของเธอ ดื่มของเธอ ใช้ของเธอ...”
“ทำให้ฉันรู้สึกเป็นภาระมาก แต่ต่อมาฉันก็คิดตก ฉันพยายามเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ พยายามทำให้ตัวเองเก่งขึ้น เพื่อเป็นกำลังหนุนให้น้องสาวซู และกลายเป็นครอบครัวของเธอ!”
“ต่อไปขอเพียงเธอต้องการพวกเรา ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟ พวกเราก็จะไม่ลังเล”