กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 140 ความปรารถนาของทหารคุ้มกัน
ทหารนายหนึ่งบ่นพึมพำเสียงเบา “ไหนบอกว่าเขตทหารของเรามีเทพภูเขาคอยคุ้มครองอยู่ไง แล้วทำไมคนเลวแบบนี้ถึงไม่โดนฟ้าผ่าตายไปซะล่ะ”
ทหารอีกนายใช้ข้อศอกกระทุ้งเพื่อนที่กำลังเดือดดาล “อย่าพูดซี้ซั้ว มันผิดวินัย! เดี๋ยวพวกเขาก็ถูกลงโทษเองแหละ”
เวลานั้น ท้องของเฉินเสี่ยวเหลยก็ส่งเสียงร้องโครกคราก เขาไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้พ่อแม่ตกอยู่ในสภาพไหน
เขาร้องตะโกน “แม่ ผมหิวแล้ว แม่ไปซื้อซาลาเปาไส้หมูให้ผมหน่อย ผมจะกินซาลาเปาไส้หมู”
เฉินเสี่ยวอวี่ก็เออออตาม “ฉันก็หิวแล้วเหมือนกัน”