กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 138 หวังชุบมือเปิบแต่ไม่ยอมรับผิดชอบ
หลิวเจวียนแทบจะถูกสามีตัวเองยั่วโมโหจนตาย ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอถูกเขาแฉออกมาจนหมด เธอแค่อยากให้เฉินต้งพาเด็ก ๆ ไป เพื่อสร้างความขุ่นข้องหมองใจให้ซูเหมียวเหมียว
ซูเหมียวเหมียวแอบถามกู้อวิ๋นเซียว “ก่อนฉันมาที่นี่ อาเล็กของคุณบอกพ่อแม่ฉันว่าแม่ของพวกเขาตายแล้ว”
กู้อวิ๋นเซียวตอบเนิบ ๆ “บางทีซ่งฝานอาจไม่อยากให้เด็ก ๆ รู้ว่าพวกเขาเป็นลูกที่ไม่มีใครรัก และไม่อยากให้รู้ด้วยว่าแม่แท้ ๆ ของตัวเองทำตัวแย่ขนาดไหน”
ซูเหมียวเหมียวพยักหน้า “ฉันให้ป้าฉินพาเด็ก ๆ กลับไปดีกว่า คุณให้กรรมาธิการการเมืองพาคนพวกนั้นไปจัดการที่ห้องทำงานเถอะ ฉันไม่อยากให้เด็กทั้งสองคนรู้ว่าแม่ของพวกเขาเป็นคนยังไง”