กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 110 กัดไม่เลือกหน้า
เฉินเถียนเถียนกวาดตามองคำให้การ แววตาสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะเชิดหน้าตะโกนเสียงแข็ง “พวกนั้นใส่ร้ายฉัน! หลิ่วเหวินฮุยติดสินบนพวกเขา อยากจะให้ฉันตายให้ได้ต่างหาก!
เขาแค่อยากให้ฉันไปให้พ้นหน้าตลอดกาล ฉันก็แค่พาลูกออกไปเดินเล่น แต่ซวยไปเจอพวกค้ามนุษย์ พวกนั้นแค่อยากจะขายทั้งฉันทั้งลูกก็เท่านั้น
พวกคุณกลับไปเชื่อคำพูดของพวกค้ามนุษย์ แต่ไม่เชื่อใจสมาชิกครอบครัวที่มาจากครอบครัวทหารพื้นเพแดงบริสุทธิ์อย่างฉันงั้นเหรอ”
“คุณบอกว่าหลิ่วเหวินฮุยติดสินบนพวกค้ามนุษย์? งั้นคุณลองบอกมาสิ ว่าเขาจะทำแบบนั้นไปทำไม” เจ้าหน้าที่จ้าวรุกฆาต ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พักหายใจแม้แต่น้อย