กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 91 นังตัวดี แกกล้าใส่ร้ายฉันเหรอ
ใบหน้าของหลิ่วอวี้เดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
ลวี่เจียฮุ่ยดึงซูเหมียวเหมียวพลางเอ่ย “เหมียวเหมียว อย่าไปโกรธเลย บางคนก็ว่างจัดจนเที่ยวไปนินทาคนอื่นไปทั่ว”
“และก็มีบางคนองุ่นเปรี้ยวเพราะตัวเองกินไม่ได้ไงล่ะ”
“สรุปก็คือ เธอใช้ชีวิตกับผู้บังคับการกรมกู้ให้ดี ให้พวกที่คิดไม่ซื่อได้เห็นว่าพวกเธอรักกันแค่ไหน”
ซูเหมียวเหมียวทำได้เพียงพยักหน้าอย่างว่าง่าย ลวี่เจียฮุ่ยดึงซูเหมียวเหมียวเดินจากไปด้วยความโมโห ตลอดทางมีแต่คนพูดแทนใจคอยออกโรง ซูเหมียวเหมียวไม่มีโอกาสได้แสดงฝีมือเลย
ตอนที่เดินผ่านหลิ่วอวี้ ซูเหมียวเหมียวส่งยิ้มของผู้ชนะให้เธอ