กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 89 เป็นคนดี แต่อ่านสถานการณ์ไม่เป็นเอาซะเลย
ซูเหมียวเหมียว “แม่ ฉันไม่ได้ใช้เงินของกู้อวิ๋นเซียวจริง ๆ เงินที่ใช้ล้วนเป็นเงินที่ปู่ทิ้งไว้ให้ เป็นเงินที่เลี้ยงดูพวกแม่ได้ตั้งสามชาติแถมยังเหลือเฟือด้วยซ้ำ
เพราะงั้นแม่กับพ่อก็ใช้ให้สบายใจเถอะ
ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก ถ้าอยากขอบคุณ ก็ขอบคุณคุณปู่อยู่ในใจเยอะ ๆ เถอะ!”
ฉางซิ่วเจวียน “ลูกไป ๆ มา ๆ คนเดียวตอนกลางคืนแบบนี้ พ่อกับแม่ก็ไม่วางใจนะ”
ซูเหวินจิ่งเก็บของทั้งหมดลงในห้องใต้ดินด้านหลัง ปัดฝุ่นบนมือ แล้วผลักประตูเดินเข้ามา
พูดว่า “แม่ลูกพูดถูก ลูกไป ๆ มา ๆ ตอนดึกดื่นแบบนี้ พวกเราเป็นห่วงมากนะ
เรื่องในเมืองที่ลูกเพิ่งพูดถึงน่ะเป็นเรื่องจริงเหรอ
สืบรู้หรือยังว่าใครเป็นคนฆ่า”