กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 87 ไฟป่าเผาไม่หมด ลมวสันต์พัดมาก็ฟื้นคืน
เห็นท่าทางหงอยๆ ของเสี่ยวฟาง จางอวี่ถงก็ส่งหลินเอ้อร์ยามาที่ร้านตัวแทนจำหน่ายโดยตรง เพื่อให้เสี่ยวฟางพาหลินเอ้อร์ยาอยู่ด้วยทุกวัน
เรื่องของสายเลือดนี่ช่างมหัศจรรย์จริงๆ หลินเอ้อร์ยาเริ่มช่วยเสี่ยวฟางทำงานทีละน้อย ตอนเสี่ยวฟางจัดลูกอม เธอจะคอยมองอยู่ข้างๆ พอครั้งต่อไป เสี่ยวฟางก็แทบไม่ต้องลงมือจัดเอง เพราะเธอช่วยทำจนเสร็จไปแล้ว
ผ่านไปสองวัน หลินเอ้อร์ยาก็เรียนรู้งานในร้านตัวแทนจำหน่ายจนทะลุปรุโปร่ง
เสี่ยวฟางรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะตกงานแล้ว!
วินาทีที่เห็นซูเหมียวเหมียวกับเด็กทั้งสองคน ใบหน้าของเสี่ยวฟางก็แย้มรอยยิ้ม