กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 75 ซวยแล้ว แอบฟังถูกจับได้
ทุกคนออกไปกันหมดแล้ว ซูเหมียวเหมียวมัวแต่อิดออดอยู่ตรงประตูตั้งนาน จนกระทั่งกู้อวิ๋นเซียวเรียกชื่อ เธอถึงได้เดินเข้ามาในห้องผู้ป่วย
กู้อวิ๋นเซียวเอ่ย “ขอบคุณนะสำหรับทุกอย่างที่คุณทำ”
มีเพียงเขาที่รู้ว่า ถ้าวันนี้ซูเหมียวเหมียวไม่แอบช่วยล่ะก็ กองทหารคงต้องสูญเสียครั้งใหญ่แน่
ลำพังแค่คนกลุ่มนั้นที่ผูกระเบิดติดตัวไว้ ก็ทำให้ทหารบาดเจ็บล้มตายกันอย่างหนักได้แล้ว
ซูเหมียวเหมียวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงอย่างว่าง่าย “คุณรู้สึกยังไงบ้าง”
กู้อวิ๋นเซียวตอบ “ดูเหมือนผมจะฟื้นแล้วจริง ๆ! คราวก่อนรู้สึกตัวครั้งหนึ่ง แล้วก็หลับลึกไปอีก ผมนึกว่าจะไม่ตื่นขึ้นมาอีกแล้วซะอีก!