กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 67 ส่งหลินเอ้อร์ยาไปตระกูลจาง
คาวากุจิ เรียวสุเกะพูดอย่างไม่ใส่ใจ “นายกังวลว่ามีคนความแตกแล้วแต่ยังไม่รู้ตัวงั้นเหรอ ฉันไปเอง! ถ้าแน่ใจว่าพวกนั้นความแตกแล้ว ฉันจะชิงฆ่าทิ้งก่อนเลย
เรื่องนี้อย่าให้โคบายาชิรู้ หมอนั่นจุดยืนโลเลไม่มั่นคง”
ตู้หมิงเซิงพยักหน้า “ระวังตัวด้วย อย่าให้ความแตก นายเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันมีอยู่ที่นี่แล้วนะ”
คาวากุจิ เรียวสุเกะหัวเราะ “นายยังไม่เชื่อฝีมือวิชาแปลงโฉมของฉันอีกหรือไง”
เขาหันหลังเดินออกไป เมื่อกี้ยังเป็นผู้ชายท่าทางไม่เอาถ่านอยู่เลย พอเดินกลับเข้ามาอีกครั้งก็กลายเป็นหญิงวัยทำงานชาวจีนหน้าตาธรรมดา ๆ ดูไม่สะดุดตาคนหนึ่งไปแล้ว