กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 54 อย่างมากก็แค่ทิ้งชีวิตนี้ไป
ตอนเช้าพวกเขาเพิ่งหนีกลับมาที่เขตทหาร พอตกบ่ายครอบครัวหลินว่านไฉสามคนพ่อแม่ลูกก็ตามมาถึง พวกเขาลงไปนอนกลิ้งด่าทออยู่หน้าประตูเขตทหาร หาว่าครอบครัวของจางโส่วเฉิงลักพาตัวลูกสาวของตนไปขาย
ซูเหมียวเหมียวก็ยืนอยู่ในกลุ่มคนมุงดูด้วยเหมือนกัน ในที่เกิดเหตุมีแค่หลี่ฮุ่ยหลานกับจางโส่วเฉิง ทางกองทัพได้ส่งคนไปตามจางเฉินอวี่กับจางเสี่ยวฟางมาแล้ว
หญิงชาวนาสวมเสื้อผ้าปะชุนนั่งอยู่บนพื้นและด่าทอ “จางโส่วเฉิง ครอบครัวพวกแกจะต้องตายไม่ดี คิดจะลักพาตัวลูกสาวของฉันไปขาย ฉันจะฟ้องพวกแก”
หลี่ฮุ่ยหลานอยากจะประคองเธอขึ้นมา แต่กลับถูกผู้หญิงคนนั้นผลักจนเกือบหกล้ม โชคดีที่คุณป้าใจดีข้าง ๆ ช่วยพยุงไว้ ถึงได้ยืนทรงตัวอยู่ได้!