กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 22 พ่อคะ พ่อดูแม่ร้องไห้สิ เหมือนจะขุดหลุมฝังพ่อเลยไหม
เล็บของหนีน่าจิกแน่นลงในฝ่ามือ เธออาจจะใจร้อนเกินไปหน่อย ค่อย ๆ คิดหาวิธีไปช้า ๆ ดีกว่า!
หนีน่าลุกขึ้นจากตักของตู้หมิงเซิง แล้วบิดเอวคอดเดินออกไป
ตู้หมิงเซิงกวักมือเรียกชายชุดดำที่มุมห้อง “จับตาดูผู้หญิงคนนี้ไว้ อย่าปล่อยให้เธอไปก่อเรื่อง ตอนนี้พวกเรายังไปกระตุกหนวดเสือพวกทหารไม่ได้!
แล้วก็อย่าให้เธอหนีไปได้ล่ะ! ถ้ากล้าหนีก็จัดการส่งตัวไปซะ!”
ชายชุดดำถาม “ลูกพี่ ผู้หญิงคนนี้ทำตัวกร่างเหมือนเป็นนายหญิงของที่นี่ ลูกพี่คิดยังไงกันแน่ครับ”
ตู้หมิงเซิงแค่นเสียงเย็น “เธอยังไม่คู่ควรจะเป็นผู้หญิงของฉันหรอก ก็แค่ของเล่นชิ้นหนึ่ง แถมยังเป็นของเล่นที่ไม่มีสมองด้วย