กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 20 ตั้งแต่แรก เรื่องระหว่างเราก็มีแค่ผลประโยชน์เท่านั้น
ซ่งผิงก้มหน้า พูดเสียงเนิบนาบ “ผมกับน้องสาวไปโรงเรียนแล้ว คุณอยู่บ้านคนเดียว ทั้งต้องทำกับข้าว ทั้งต้องดูแลคุณอา เหนื่อยแย่เลย!”
อีกอย่าง ถ้าเกิดมีคนมารังแกคุณถึงบ้าน พวกผมก็ปกป้องคุณไม่ได้
แล้วก็ ถ้าคุณอยากออกไปซื้อของ พอไม่มีคนอยู่บ้าน คุณก็ออกไปไม่ได้...”
เขาพูดเจื้อยแจ้วออกมายืดยาว
ซูเหมียวเหมียวถึงกับอึ้ง เรื่องที่ซ่งผิงพูดมา สมองน้อย ๆ ของเธอไม่เคยคิดเผื่อไว้เลยจริง ๆ!
เธอไปนั่งข้างซ่งผิง เอามือเท้าคาง แล้วเริ่มกลัดกลุ้มไปพร้อมกับเขา