กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 7 เคยเห็นคนสมองไม่ดี แต่ไม่เคยเห็นใครสมองไม่ดีขนาดนี้มาก่อน
จ้าวฉี่หมิงแทบจะโมโหจนเป็นลม แม่เขาก็แค่คุมปากตัวเองไม่อยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีใครช่วยดูแลลูก เขาคงไม่อยากรับแม่มาอยู่ด้วยจริง ๆ
จ้าวฉี่หมิงก้าวไปข้างหน้าแล้วทำความเคารพซูเหมียวเหมียวอย่างเป็นระเบียบ “สหายซู ผมขอโทษแทนแม่ผมด้วยครับ ตั้งแต่สาว ๆ แกก็เป็นแบบนี้แหละ!
ขอแค่เป็นคนที่หน้าตาดีกว่าแก แกก็ด่าคนอื่นว่าเป็นนางจิ้งจอกหมด!
โดยพื้นฐานแล้ว ผู้หญิงทั้งหมู่บ้านก็เคยโดนแกด่ามาหมดแล้ว!
สหายซู ขอโทษจริง ๆ ครับ ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีใครดูแลลูก ผมคงส่งแกกลับบ้านเกิดไปตั้งนานแล้ว สถานการณ์บ้านผมค่อนข้างพิเศษหน่อย ภรรยาผมคลอดลูกคนที่สองแล้วก็ล้มหมอนนอนเสื่อมาตลอด