กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 ศึกตัดสินครั้งสุดท้าย
อันหรานโยนระเบิดมือแรงสูงใส่กองกระดูกที่กองสุมกัน เริ่มต้นการระเบิดทำลายล้างอย่างไร้ความปรานี
เมื่อโยนจนเหนื่อย เธอก็ลากโม่เป่ยมาอยู่ด้านหลังสวีเจวียนแล้วแกะเมล็ดทานตะวันกิน
“พี่สาวคะ ยิงหัวด้วยปืนแกตลิ่งของคุณมันดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ผลเลยนะ”
สวีเจวียนไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด แถมของแบบนี้กับอสูรกายพวกนี้ก็ใช้ไม่ได้ผล
การต่อสู้สองสามครั้งหลังมานี้ เธอทำได้เพียงหลบอยู่ในมุมมืดเพื่อช่วยยิงสนับสนุนเงียบ ๆ เท่านั้น
“เล็งได้แค่ที่หัวเข่า เฮ้อ ช่างเถอะ เธอแบ่งเมล็ดทานตะวันให้ฉันหน่อย ฉันไม่ยิงแล้ว ยังต้องคอยระวังพวกเดียวกันตลอดเวลา ยากชะมัดเลย”
อันหรานยื่นเมล็ดทานตะวันให้เธอทั้งห่อ