กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 พลังธาตุไม้ของฉันไร้ประโยชน์งั้นหรือ? หึหึ
อันสงยังคงเตือนต่อไป สำหรับเขาแล้ว สองพี่น้องคู่นี้ไม่ได้มีค่าอะไรมากนักแล้ว
“ฉันบอกพวกแกไว้เลยนะ ต่อไปนี้อย่าได้หาเรื่องเด็ดขาด ให้ทำอะไรก็ต้องทำตามที่สั่ง เข้าใจไหม?”
......
อันต้าหเว่ยเห็นภาพนี้แล้วรู้สึกยินดีมาก คนซื่อสัตย์แถมไม่โง่ สอนสั่งได้ดี
เขารู้สึกพอใจกับลูกชายบุญธรรมที่เก็บได้มานี้มากขึ้นเรื่อย ๆ
สองคนซื่อมาเจอกัน ต่างฝ่ายต่างไม่รังเกียจกัน ก็ถือว่าดีทีเดียว
ครอบครัวกินมื้อเช้าเสร็จกำลังเก็บของกันอยู่ ก็เห็นทีมคนกลุ่มอื่นที่มาถึงโรงงานตอนกลางคืน
อันหรานเงยหน้าขึ้นแล้วก็หลุดขำ นั่นมันไช่จี้กับเมิ่งเจียวเจียวไม่ใช่หรือ?