กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 ก็บอกแล้วว่า “การรอดชีวิตแบบถ่อมตัว” คือวิถีทางที่ดีที่สุด
เธอระบุตำแหน่งได้แล้วจึงตรงไปยังห้องพักผ่อนของห้องครัว
แรงสั่นสะเทือนจากชั้นห้าชัดเจนขนาดนั้น อู๋เสี่ยวอู๋ย่อมได้ยินตั้งแต่นานแล้ว
ทว่าไม่กล้าออกไปต่างหาก การที่เธอรอดมาได้จนถึงตอนนี้อย่างยากลำบาก ล้วนอาศัยความระมัดระวังและพลังล่องหนของตนเองทั้งสิ้น
เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น เธอเขย่งเท้าตั้งใจฟัง เมื่อได้ยินว่าเป็นเสียงของเด็กสาวที่ถามมา ก็ผ่อนคลายความระแวดระวังลงบ้าง
เธอแง้มเปิดประตูออกไปดูด้านนอก!
สิ่งที่อันหรานเห็นคือเด็กสาวที่อายุไล่เลี่ยกับเธอ ดวงตากลมโต บนใบหน้ายังมีแก้มยุ้ย ๆ ดูอ้วนท้วนน่ารัก
ที่สำคัญคือสีหน้าดูสดใสมาก ไม่ดูซูบซีดเหมือนคู่แม่ลูกหยางหยางที่เห็นก่อนหน้านี้เลย