0365

⬢⬢⬢

ตอนที่ 365 ริมฝีปากเย็นเฉียบ ราวกับใบไม้สองใบที่ชุ่มน้ำค้างเหน็บหนาว

ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อขยับเปิดปิด พ่นฟองอากาศกลมป้อมออกมาเป็นสายใต้ผืนน้ำ น้ำเสียงนุ่มนิ่มถูกน้ำในทะเลสาบขวางกั้นไว้ จนเหลือเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบา

“เจ้าคนบื้อติ้งซวง! ห้ามจมลงไปนะ! รีบขึ้นมาสิ!”

ดวงตากลมโตสีดำขลับของเสี่ยวจิ่วกลอกไปมา ตัดสินใจได้ในทันที

เธอขยับเข้าไปใกล้ ใช้สองมือประคองใบหน้าของติ้งซวงไว้ สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วแนบริมฝีปากลงไปอย่างแผ่วเบา ค่อย ๆ ถ่ายทอดปราณวิญญาณอันอบอุ่นบริสุทธิ์เข้าไปทีละนิด

ริมฝีปากของติ้งซวงเย็นเฉียบ ราวกับใบไม้สองใบที่ชุ่มน้ำค้างเหน็บหนาว

เมื่อปราณวิญญาณคำหนึ่งถูกส่งผ่านลงสู่ลำคอ ขนตาของติ้งซวงก็สั่นไหวเล็กน้อย สีหน้าค่อยดูผ่อนคลายลงบ้าง

เสี่ยวจิ่วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

อื้ม หิ้วแล้วในที่สุดก็ไม่หนักขนาดนั้นแล้ว