เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 357 คุณย่าไม่ยอมรับว่าฉู่เอ๋อร์เป็นเด็กของตระกูลหลิง
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ณ ชิงหวยหลี่
บ้านป้าหวังทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีควันไฟลอยอ้อยอิ่งตั้งแต่เช้าตรู่ ครกหินหมุนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด บดน้ำถั่วเหลืองสีขาวเนียนละเอียดออกมา เต้าหู้สดใหม่เพิ่งทำเสร็จร้อน ๆ พร้อมตักขึ้น
แต่เดิมต้องบรรทุกเต็มคันรถไปขายที่ตำบลใกล้เคียงทุกวัน ทว่าวันนี้กลับมีคนเหมาจ่ายเงินซื้อไปจนเกลี้ยง ไม่เหลือไว้แม้แต่น้อย
ไม่เพียงเหมาซื้อทั้งหมด อีกฝ่ายยังใจกว้างเป็นพิเศษ กำชับป้าหวังโดยตรงว่า ไม่ว่าเด็ก ๆ ในหมู่บ้านที่ตื่นเช้ามาวิ่งเล่น หรือเพื่อนบ้านที่กำลังง่วนกับการทำงาน ทุกคนล้วนกินได้ตามสบาย ชิมได้ไม่อั้นโดยไม่คิดเงินแม้แต่เหรียญเดียว
เด็ก ๆ ถือเต้าหู้ร้อนเนื้อนุ่มนิ่มจิ้มน้ำพะโล้ กินจนปากเปรอะเปื้อนส่งกลิ่นหอมกรุ่น ชาวบ้านที่ตื่นเช้ามาทำงานก็พากันแวะเวียนเข้ามาลิ้มลองของสดใหม่
ภายในลานเรือนหลังเล็ก หลิงหยางหยางนั่งตัวตรงอยู่บนเตียง เปลือกตาปิดสนิท รวมสมาธิปรับลมหายใจ
เมื่อคืนผ่านศึกหนักติดต่อกันถึงสองครั้ง พอกลับมาควรจะเหนื่อยล้าถึงขีดสุด ทว่าเธอกลับไม่รู้สึกง่วงนอนแม้แต่น้อย