เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 349 ผมจะไปประเดี๋ยวก็กลับ
ทว่าเหล่าภูตรับใช้ที่พุ่งหลุดออกมาจากเขตอาคมได้แล้วกลับถูกพลังไออัปมงคลครอบงำจิตใจจนหมดสิ้น สัญชาตญาณดุร้ายปะทุขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ไหนเลยจะรับฟังคำสั่งได้อีก!
ในช่วงเวลาคับขันชี้เป็นชี้ตายนี้เอง เสิ่นเยี่ยนที่ยืนสงบนิ่งเงียบมาโดยตลอดพลันขยับไหวในทันที!
ในฐานะที่เป็นเทพประจำเมืองแห่งหนึ่ง เขาคุมกฎระเบียบหยินหยาง คอยสะกดกำราบพลังอาถรรพ์และภูตผีปีศาจทั่วทั้งดินแดน!
เห็นเพียงเขายกฝ่ามือกดลงในความว่างเปล่า พลังเทพสีทองตรงใจกลางฝ่ามือก็ซัดกระหน่ำทะลักออกมาดั่งเกลียวคลื่นอย่างกึกก้อง!
ป้ายคำสั่งเทพประจำเมืองบินออกมาจากแขนเสื้อ ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ เปล่งแสงทองสว่างเจิดจ้า
ห้วงมิติสั่นสะเทือน เงาแสงเปิดปิดวูบวาบ
ยมทูตสิบกว่านายสวมเกราะเหล็กดำ ถือโซ่ตรวนกักดวงจิตเหยียบเวหาปรากฏกายขึ้น ร่างยืนตรงน่าเกรงขาม แผ่ไอพิฆาตสะกดขวัญ
มิต้องเอ่ยความใด เหล่ายมทูตต่างโน้มตัวพุ่งโฉบลงมาพร้อมกัน โถมเข้าใส่ภูตรับใช้ก่อความวุ่นวายทั้งห้าตนอย่างแม่นยำ