กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 334 ฉันใช้ชีวิตสิบปีแลกมันมา
เสียงนั้นไม่ดังนัก ลอยลงมาจากด้านบนศีรษะ ช่างเย็นเยียบราบเรียบ ไร้ซึ่งความผันผวนใด ๆ
ฟู่จิ่งชวนชะงักไป
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน มองตามทิศทางของเสียงไป
บนหลังคาห้อง ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด มีหญิงสาวสวมหน้ากากคนหนึ่งยืนอยู่
คนผู้นั้นแต่งกายเรียบง่าย บนใบหน้าสวมทับด้วยหน้ากาก เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่งเท่านั้น
ในมือของเธอถือสิ่งหนึ่งไว้ ขนาดเท่านิ้วก้อยของผู้ใหญ่ ดำขลับไปทั้งชิ้น ผิวภายนอกสะท้อนประกายแสงสีเลือดจาง ๆ
มันเต้นตุบ ๆ อยู่ในฝ่ามือของเธออย่างช้า ๆ ยุบเข้าพองออก
“วาสนาที่ขโมยมา อาจช่วยให้นายกลายเป็นไอดอลที่มีคนนับหมื่นรุมล้อมชื่นชม แต่ก็ทำให้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นได้ตลอดเวลาเช่นกัน”