กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 314 คืนนี้ ข้าจะต้องให้เจ้าชดใช้ด้วยเลือด!
หลิวเหมยสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะความหนาว
เธอพิงอยู่บนเก้าอี้พับ คอเอียงจนเมื่อยล้า แผ่นหลังทั้งเย็นเยียบทั้งชาหนึบไปหมด
ใบหน้าของเธอซีดเผือด ลูบคอตัวเองด้วยความหวาดผวาที่ยังไม่จางหาย “ฉัน... ฉันยังไม่ตายเหรอ”
ด้านข้าง เสี่ยวเซิ่งกำลังก้มตัวเก็บวิทยุสื่อสารบนพื้น พอได้ยินคำนี้เข้า การเคลื่อนไหวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
“พี่เหมย พี่พูดอะไรน่ะ”
หลิวเหมยได้สติ พอมองชัดว่าเป็นเธอ โทสะก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที ยกมือฟาดไปหนึ่งฝ่ามือ
เสียงเพียะดังสนั่น พวงแก้มของเสี่ยวเซิ่งปรากฏรอยนิ้วมือสีแดงสดห้ารอยขึ้นมาในทันใด
“เมื่อกี้ฉันตามหาแกไปทั่ว แกมุดหัวไปตายที่ไหนมา?!”