เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 279 ผู้ได้รับประโยชน์สูงสุดจากกฎหมายการสมรสฉบับใหม่
ครึ่งชั่วโมงก่อน
ทันทีที่เซียวไท่ไน่ไน่จากไป คนอื่น ๆ ต่างก็ทยอยกลับไปยังเรือนของตน บนทางเดินทอดยาวสำหรับเดินเล่นจึงเหลือเพียงหลิงหยางหยางและฟู่เยี่ยนเฉินสองคน
แม้แต่เหล่าลิ่วที่ไม่รู้ความที่สุดยังล่าถอยเว้นระยะห่างไปเอง ไปนั่งยอง ๆ อยู่หลังพงหญ้าแห่งหนึ่ง
ในมือถือไม้ตียุงไฟฟ้าอันใหม่ที่เพิ่งซื้อมา กวัดแกว่งตีดังกึกก้อง พลางเอ่ยกับลี่เซียวข้าง ๆ ว่า “ในที่สุดท่านสามก็ฮึดสู้ขึ้นมาแล้ว!”
“เงียบ!” ลี่เซียวคว้าไม้ตียุงไฟฟ้ามาได้ก็โยนทิ้งไปไกล
หากทำเรื่องดี ๆ ของท่านสามพัง ต่อให้มีไม้ตียุงไฟฟ้าสักร้อยอันก็ชดใช้ให้ไม่พอ!
สายลมยามเย็นพัดโชยมาจากผืนน้ำ แฝงกลิ่นหอมเย็นสดชื่นของดอกบัวมาจาง ๆ
“ไปนั่งเล่นที่เรือนฉันเถอะ” ฟู่เยี่ยนเฉินหยุดฝีเท้า หลุบตามองเธอ น้ำเสียงฟังไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร “มีของอยากมอบให้เธอ”