0277

⬢⬢⬢

ตอนที่ 277 เมียน้อยงั้นเหรอ? คงไม่ได้หมายถึงท่านหรงหรอกนะ!

ตอนที่ไป๋เวยถูกปล่อยตัวออกมา ทั้งร่างยังคงมึนงงอยู่บ้าง

เธออยู่ในห้องสอบสวนครบยี่สิบสี่ชั่วโมงเต็ม ถูกซักไซ้เรื่องเดิม ๆ ซ้ำไปซ้ำมา

เธอกัดฟันแน่นไม่ยอมปริปาก ถามอะไรก็เอาแต่ส่ายหน้า จนสุดท้ายแม้แต่ตัวเองก็ยังแยกไม่ออกว่าคือความสงบนิ่งหรือความชาชิน

ประตูเปิดออก ลมหนาวพัดกรูเข้ามาจากปลายทางเดิน เธอสะดุ้งเฮือก ราวกับถูกใครบางคนช้อนขึ้นมาจากน้ำ สติสัมปชัญญะแจ่มชัดขึ้นมาหลายส่วน

ตรงหัวมุมทางเดิน จางฮ่าวถูมือรออยู่นานแล้ว พลันเห็นเธอเดินออกมาก็รีบปรี่เข้าไปหาทันที

“ศิษย์พี่”

ไป๋อิงก็รออยู่ด้านข้างเช่นกัน

ทั้งสามสบตากัน ไม่มีใครพูดมากความ รีบก้าวเท้าออกจากที่นี่ไปอย่างรวดเร็ว