0275

⬢⬢⬢

ตอนที่ 275 นางอยู่หนึ่งวัน ฉันก็อยู่หนึ่งวัน

หลิงหยางหยางเงยหน้าขึ้น มองไปยังเซียวไท่ไน่ไน่บนที่นั่งประธาน

หญิงชรานั่งอยู่ตรงนั้น ชุดฝึกวิทยายุทธ์สีเทาเงินบนร่างถูกแสงไฟสาดส่อง ดูราวกับถูกคลุมไว้ด้วยชั้นแสงจันทร์จาง ๆ

คนวัยเก้าสิบปีแล้ว ทว่าแผ่นหลังกลับเหยียดตรง ดั่งต้นสนเฒ่าที่ผ่านลมฝนและหิมะมาอย่างโชกโชน

นางก็กำลังมองหลิงหยางหยางอยู่เช่นกัน แววตากระจ่างใสไม่เหมือนคนแก่ชราวัยแปดเก้าสิบปี ทว่ากลับแฝงความอยากรู้อยากเห็นและการพินิจพิจารณาราวกับเด็กอยู่หลายส่วน

ประกายแสงสีทองพาดผ่านก้นบึ้งดวงตาของหลิงหยางหยาง ทัศนวิสัยเนตรเร้นลับค่อย ๆ แผ่ขยายออกไป——

ทั่วร่างของผู้อาวุโสหญิงตระกูลเซียวถูกปกคลุมด้วยแสงที่พิเศษยิ่งชั้นหนึ่ง อ่อนโยน อบอุ่นละมุนละไม ดุจดั่งดวงตะเกียงในค่ำคืนหิมะโปรยกลางฤดูหนาว

ท่ามกลางวงแสงกลม ๆ นั้น มีเงาร่างเลือนรางร่างหนึ่งขดตัวอยู่ เป็นเม่นเฒ่าขนสีขาวหิมะตัวหนึ่ง

หนามบนหลังของมันบางตา แสงแห่งจิตวิญญาณทั่วร่างริบหรี่ยิ่ง ลมหายใจแผ่วเบาราวกับมีหรือไม่มี คล้ายจะสลายหายไปดุจควันบางเบาได้ทุกเมื่อ