0259

⬢⬢⬢

ตอนที่ 259 อายุสั้นทุกชาติภพ ไม่มีวันได้ตายดี!

กลุ่มคนวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิตไปตามตรอกซอกซอย

เสียงคำรามแหบพร่าด้านหลังดังใกล้เข้ามาทุกที ราวกับผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังหายใจหอบผ่านลำคอที่รั่วเป็นรูพร้อมกัน ทั้งเสียงสะอื้นไห้และเสียงกรีดร้องแหลมสูงปะปนกันยุ่งเหยิง

เส้นใยเชื้อราสีเทาอมเขียวงอกเงยอย่างบ้าคลั่งไปตามโคนกำแพง ดันตัวทะลุออกมาจากร่องอิฐ ห้อยระย้าลงมาจากชายคากระเบื้อง และเลื้อยลามแนบชิดขอบเท้าด้วยความเร็วราวกับคลื่นน้ำทะเลที่ม้วนตัวซัดย้อนกลับยามน้ำลง

ติ้งซวงแบกเสี่ยวจิ่วพุ่งทะยานนำหน้าสุด แสงวิญญาณกลางฝ่ามือระเบิดออกไม่ขาดสาย ซัดผู้คนในความฝันที่กระโจนเข้ามาให้แตกสลายไปทีละคน

ฟู่เยี่ยนเฉินคอยคุ้มกันอยู่ข้างกายหลิงหยางหยาง

หลิงหยางหยางยกมือขึ้น ปลายนิ้วคีบกระดาษยันต์สีเหลืองสว่างแผ่นหนึ่ง แล้วแปะเสียงดัง “แป๊ะ” ลงบนกลางแผ่นหลังตรงตำแหน่งหัวใจของเขา

ทันทีที่กระดาษยันต์ซึมเข้าสู่ร่างกาย ม่านแสงสีทองจางรอบกายฟู่เยี่ยนเฉินก็สว่างเจิดจ้าขึ้นทันตาเห็น

ราวกับถูกเติมเชื้อเพลิงเข้าไป ขอบเขตของม่านแสงจึงขยายกว้างขึ้นอีกวง ครอบคลุมทั้งหลิงหยางหยางและโจวจื่ออี้เข้าไปไว้ข้างในด้วย