0249

⬢⬢⬢

ตอนที่ 249 แค่ดูแวบเดียว ไม่ได้จะทำอะไรเสียหน่อย

ในเวลานั้นเอง เสียงครางอู้อี้พลันดังขึ้นมาจากริมฝั่ง

คนทั้งหลายหันหน้าไปมอง เห็นเพียง “หลิงโม่” ที่นอนอยู่บนพื้นหญ้าค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้น

ในดวงตาคู่นั้นไม่มีความอ่อนโยนกระจ่างใสยามปกติอยู่นานแล้ว เหลือเพียงสีเทาขาวขุ่นมัวผืนหนึ่ง

ตาดำเลือนหายไปจนหมดสิ้น สิ่งที่เข้ามาแทนที่เป็นจุดแสงสีคล้ำสองกลุ่มที่ไหลเวียนไม่หยุดและดูคล้ายกับเศษกระจกแตก

เขาอ้าปาก ลำคอส่งเสียงกรีดร้องเสียดหูเหมือนแก้วกรีดผ่านแผ่นสังกะสี

เมื่อเขาออกแรงดิ้นอย่างกะทันหัน ร่างดวงจิตที่คล้ายหมอกควันสีเทากลุ่มหนึ่งก็ลอยออกมาจากกายเนื้อของหลิงโม่โดยตรง แปรเปลี่ยนเป็นเงาติดตา หันหัวแล้วพุ่งปราดไปยังผิวน้ำทันที

ที่นี่คือโลกในกระจก ทุกทิศทุกทางล้วนเป็นเงาสะท้อนของกระจก!

จิตกระจกกำเนิดจากกระจก เติบโตจากกระจก ถนัดการอาศัยกระจกหลบหนีที่สุด