0239

⬢⬢⬢

ตอนที่ 239 เกือบทำเธอเสียโฉม

เรือนไป๋เฉียง

ไป๋เวยประคองหรงซินกลับมายังห้องสงบจิตในเรือนหลัง แล้วพยุงให้นั่งลงบนเก้าอี้เอน

ภายในห้องสงบจิตเปิดเพียงไฟสร้างบรรยากาศ ส่องสว่างใบหน้าครึ่งซีกของหรงซินพอดี—

โครงหน้าครึ่งซีกนั้นยังคงงดงามประณีต ทว่าในตอนที่ไป๋เวยกำลังห่มผ้าห่มให้เธอ นิ้วมือพลันแข็งค้างไป

ตรงขมับของท่านหรง ไม่รู้ว่ามีผมขาวเพิ่มมาหนึ่งปอยตั้งแต่เมื่อใด มันดูแปลกแยกสะดุดตาอย่างยิ่งท่ามกลางเรือนผมดำขลับ

มือของไป๋เวยชะงักค้างอยู่ข้างกาย ปลายนิ้วสั่นเทาเล็กน้อย

เธอติดตามหรงซินมานานหลายปีเพียงนี้ ไม่เคยเห็นร่องรอยความชราใด ๆ บนใบหน้านี้มาก่อนเลย

ในใจของไป๋เวยรู้สึกหนาวเยือกขึ้นมา ยืดตัวตรงขึ้นตามสัญชาตญาณ ท่าทางทั้งนอบน้อมและเกร็งเครียด