0220

⬢⬢⬢

ตอนที่ 220 ฉันเพิ่งลูบมาเมื่อกี้ เขามีซิกแพ็กแปดก้อนจริง ๆ ด้วย!

หลิงเสี่ยวเหอมองตามสายตาของเธอไป พลันชะงักไปเล็กน้อย “นี่มันไม่ใช่...”

เดิมทีเธอเรียนจบด้านศิลปะ จึงไวต่อลายเส้นและสไตล์เป็นพิเศษ เพียงมองปราดเดียวก็จำได้ทันที

ภาพจิตรกรรมฝาผนังขนาดมหึมาตรงหน้า เป็นลายเส้นภาพวาดของเยี่ยจือชิวชัด ๆ!

“อาจารย์หลิง ภาพจิตรกรรมฝาผนังนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลหรือเปล่าครับ” จิ่งหมิงเซวียนเห็นเธอหยุดฝีเท้า จึงรีบเดินเข้ามาถาม

“นี่คุณจ้างคนมาวาดเหรอ” หลิงหยางหยางช้อนตาถาม

“ไม่ใช่ครับ” จิ่งหมิงเซวียนส่ายหน้า น้ำเสียงเจือความจนใจเล็กน้อย

“ก่อนที่ตึกนี้จะถูกผมซื้อมา เคยเป็นหอนิทรรศการศิลปะส่วนตัว เปิดได้ไม่ถึงสองปีก็เจ๊งไป

ตอนที่ผมมารับช่วงต่อ ภาพจิตรกรรมฝาผนังนี้ก็อยู่ที่โถงชั้นหนึ่งแล้ว