เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 รับต้นไม้ต้นหนึ่งเป็นพ่อทูนหัว
หน่วยเฉพาะกิจ
นาฬิกาแขวนผนังเพิ่งจะตีบอกเวลาห้าทุ่ม กลิ่นหอมไหม้ของกาแฟสำเร็จรูปผสมปนเปกับไอร้อนของบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปลอยวนเวียนอยู่ในอากาศ
เหล่าจางวางบันทึกปากคำปึกหนึ่งลงบนโต๊ะเสียงดัง “แปะ” หมุนเปิดกระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิแล้วเป่าชาร้อนเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เอ่ยปาก
“ติดต่อแม่แท้ ๆ ของเด็กได้แล้ว ตัวอยู่มณฑลข้างเคียง พอรับโทรศัพท์ก็มีเจ้าหน้าที่สถานีตำรวจท้องที่คอยติดตามพาบึ่งมาเมืองหลวงแล้ว
สองสามีภรรยาหย่ากันเมื่อหนึ่งปีก่อน เดิมทีสิทธิ์ในการเลี้ยงดูถูกตัดสินให้เป็นของแม่
แปดเดือนก่อน พ่อของเด็กใช้ข้ออ้างว่า ‘คุณย่าป่วยหนักอยากเห็นหน้าหลานสาว’ มารับตัวเด็กไป หลังจากนั้นก็ไม่เคยพาส่งกลับไปอีกเลย
ผู้หญิงที่พวกคุณเห็นในวันนี้น่ะ คือแม่เลี้ยงของเด็ก”
“แม่เลี้ยงเหรอ” ขนมปังกรอบโซดาในมือของโจวจื่ออี้หักดัง “กร๊อบ” แยกเป็นสองท่อน