0213

⬢⬢⬢

ตอนที่ 213 พวกมันฆ่าตายไปแล้ว!

วินาทีที่หลิงหยางหยางกระโจนตัวข้ามหน้าต่างเข้ามา กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปนเปกับกลิ่นไหม้เกรียมของเถ้าธูปก็พวยพุ่งเข้าปะทะหน้า

แสงไฟในห้องกะพริบไหวเป็นสีแดงเลือดชวนขนลุก

ฉีเต๋อเซิ่งยืนอยู่กลางห้อง เหงื่อกาฬผุดโชกเปียกชุ่มทั่วศีรษะ มุมปากเปรอะเปื้อนรอยเลือดบาดตา

ทว่าดวงตาคู่นั้นที่ยามปกติมักจะยิ้มหยีและแฝงความเจ้าเล่ห์แบบชาวบ้านอยู่สามส่วน มาบัดนี้กลับกระจ่างใสอย่างน่าตกใจ!

ในตาดำสีน้ำตาลเข้มคล้ายมีเปลวไฟดวงเล็กสองดวงลุกโชน สว่างจ้าจนผู้คนไม่กล้าสบตาตรง ๆ

เห็นเพียงลมปราณกังชี่อันแข็งแกร่งกล้าแกร่งสีทองจางชั้นหนึ่งกำลังพลุ่งพล่านรอบกายเขา

เดิมทีนี่เป็นวิชาคุ้มกายสายตรงของบรรพสถานเจิ้งอี ทว่าถูกเพลิงโทสะที่อัดแน่นเต็มอกของเขาเร่งเร้าจนแผ่ขยายออกมารอบทิศหลายนิ้ว ประดุจกำแพงแสงที่ขวางกั้นพลังหยินซึ่งถาโถมเข้ามาจากรอบด้านไว้ภายนอก

พื้นฐานของฉีเต๋อเซิ่งแน่นหนา การใช้โลหิตหัวใจหยางที่ปลายลิ้นก็ถูกทาง ยามนี้โทสะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ปราณกังชี่แม้จะเกรียงไกรทว่ากระแสพลังกลับปั่นป่วน เห็นได้ชัดว่าประสบการณ์ยังไม่เพียงพอ อาศัยเพียงใจสู้เด็ดเดี่ยวฝืนยันเอาไว้เท่านั้น