เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 197 ขุดสุสานบรรพชน
สิบนาทีก่อน
หลิงหยางหยางผลักประตูลงจากรถ พลางเงยหน้าประเมินเรือนน้อยตรงหน้า
อิฐสีเขียวจับคู่กับระเบียงไม้ทาสีขาว ใต้เฉลียงแขวนกระดิ่งลมคริสตัลเป็นสาย เมื่อลมพัดผ่านก็ส่งเสียงดังกริ๋งกรั๋ง
ภายในลานปลูกกุหลาบเลื้อยและมะลิดาษดื่น ทางเดินแผ่นหินเขียวคดเคี้ยวพาดผ่านดงดอกไม้ มุ่งหน้าไปยังห้องกระจกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ซุ้มดอกจื่อเถิง
คนเดินผ่านไปมาคนไหนก็คงคิดว่าที่นี่เป็นเพียงร้านอโรมาเธอราพีส่วนตัวที่มีรสนิยมยอดเยี่ยมเป็นแน่
“เชี่ยแล้ว อาจารย์!” โจวจื่ออี้กระโดดลงจากรถตามมา แล้วบ่นพึมพำเสียงเบา “ผมแค่กลับบ้านไปแป๊บเดียว ตระกูลหลิงก็เกิดเรื่องตั้งเยอะขนาดนี้เลยเหรอ”
เมื่อช่วงเช้านั้น หลังจากส่งหลิงหยางหยางถึงหน้าประตูตระกูลหลิง โจวจื่ออี้ก็ขับรถกลับตระกูลโจวไปรอบหนึ่ง
ไม่ใช่ว่าเขาคิดถึงบ้าน ทว่าอาจารย์มีเรื่องไหว้วาน