0187

⬢⬢⬢

ตอนที่ 187 ตราแบ่งอำนาจเทพเจ้าประจำเมือง ความรักความแค้นร้อยปี

เสิ่นเยี่ยนเหยียบลงบนพื้นไม้ของอพาร์ตเมนต์ สีหน้าเย็นชาจนราวกับมีชั้นน้ำแข็งเกาะกุม

ไม่รอให้หลิงหยางหยางเอ่ยปาก เขาก็ยกมือขึ้นโบกสะบัดไปทางกระจกหลิงฮวาในความว่างเปล่าทันที—

แสงทองอันหนักแน่นและสุขุมปรากฏขึ้นฉับพลัน สาดซัดลงบนผิวหน้ากระจกประดุจสายน้ำไหล

กระจกโบราณที่เดิมทียังทอประกายแสงเย็นเยียบแผ่วจางพลันมืดสลัวลง ลวดลายอันวิจิตรงดงามและซับซ้อนค่อย ๆ หม่นแสงลงทีละนิ้ว จนในที่สุดก็กลับคืนสู่สีทองแดงอันมืดมน

แม้แต่ผิวหน้ากระจกก็คล้ายถูกม่านหมอกบางชั้นหนึ่งบดบัง ไม่อาจสะท้อนเงาคนได้อีกแม้เพียงครึ่งร่าง

หลิงหยางหยางหรี่ตาลงเล็กน้อย ก้นบึ้งดวงตาพลันปรากฏเนตรเร้นลับสีทองจาง ๆ ชั้นหนึ่งขึ้นเงียบ ๆ

ในทัศนวิสัยเนตรเร้นลับ กลิ่นอายของผนึกนี้เหมือนกับรัศมีทองแห่งกุศลที่สัมผัสได้ตอนเข้าไปในกระจกคราวก่อนไม่มีผิดเพี้ยน—

อบอุ่นบริสุทธิ์ แฝงไว้ด้วยความเมตตาของผู้บำเพ็ญ