กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 173 ดอกท้อผลิสะพรั่ง แต่ไร้ใจในรัก
ไม่นานนัก ด้านนอกป่าไผ่ก็มีเสียงฝีเท้าดังแว่วเข้ามา
หลินโจวกับฉีเต๋อเซิ่งรีบรุดตามกันมา
ฉีเต๋อเซิ่งล้วงขวดออกมาจากแขนเสื้อ ดึงจุกขวดออก เส้นไหมวิญญาณสายหนึ่งที่เป็นของหลิวเหม่ยฉินก็ลอยเอื่อย ๆ ออกมา
หลิงหยางหยางอุ้มผีทารกที่ถูกใบบัวห่อหุ้มไว้หลายชั้นออกมาจากตะกร้าสานด้านข้าง
เธอก้มสายตามองเจ้าตัวเล็กในอ้อมอก
ดวงตากลมโตดำขลับของผีทารกกะพริบปริบ ๆ ก่อน จมูกขยับเล็กน้อย ราวกับได้กลิ่นอายที่สลักลึกอยู่ในดวงจิต บนใบหน้าจึงผุดแววรังเกียจขึ้นมาวูบหนึ่ง
“กินเสียสิ” หลิงหยางหยางเอ่ยเสียงเบายิ่ง ปลายนิ้วแตะแก้มเล็ก ๆ นุ่มนิ่มของมันเบา ๆ
“กินเสร็จแล้ว ฉันจะส่งเธอไปเกิดใหม่ ชาติหน้าขอให้ไร้เคราะห์ไร้ภัย เติบโตอย่างปลอดภัยนะ”