0170

⬢⬢⬢

ตอนที่ 170 ไม่แน่ว่า เขาอาจจะกินคู่ครองก็ได้นะ!

หลังสายฝน ลมภูเขาหอบเอาหยาดน้ำค้างพัดผ่านถนนหินแผ่นสีเขียว ความเย็นเยียบอบอวลด้วยกลิ่นอายพฤกษา

กลุ่มของหลิงหยางหยางพากันเดินมุ่งหน้าไปทางลงเขา

ฟู่เยี่ยนเฉินเดินอยู่ข้างกายเธอ ไม่ห่างไปแม้แต่ครึ่งก้าว สีหน้าเย็นชาเคร่งขรึม

เสียงฝีเท้าด้านหลังเร่งร้อน หลิงอวิ๋นตู้ก้าวเท้ายาวสาวตามมาอย่างรวดเร็ว

สายตาตกกระทบลงบนผิวหนังตรงท่อนแขนของลูกสาวที่ถูกลมปราณอัปมงคลลวกไหม้ คิ้วพลันขมวดมุ่นเป็นปมแน่น “ทำไมถึงบาดเจ็บหนักขนาดนี้?

“เป็นผมเองที่ดูแลหยางหยางได้ไม่ดีครับ” ฟู่เยี่ยนเฉินเอ่ยปากขึ้นก่อน

หลิงอวิ๋นตู้ปรายตามองเขาอย่างเย็นชา ไม่ได้ต่อบทสนทนา

แม้จะบอกว่านายท่านผู้เฒ่าที่บ้านยอมผ่อนปรนเปิดทาง ยอมรับเรื่องการแต่งงานของทั้งสองคนโดยดุษณีแล้ว ทว่าคนเป็นพ่ออย่างเขากลับไม่เคยพึงพอใจในตัวท่านสามแห่งตระกูลฟู่ผู้นี้เลยแม้แต่น้อย