เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 พูดได้ตรงใจท่านสามฟู่
ในบริเวณห้องควบคุมการถ่ายทอดสดของทีมงานรายการ เหล่าจงผู้กำกับที่เพิ่งย้ายมารับตำแหน่งใหม่ได้เข้าประจำที่อยู่นานแล้ว
เขาอายุราวห้าสิบปีเศษ ผมเผ้าขาวโพลนไปมากกว่าครึ่ง หลังค่อมเล็กน้อย ทว่ากลับยืนหลังตรงแหน่ว ในมือกำวิทยุสื่อสารไว้แน่น เอ่ยปากพูดจาไม่ช้าไม่เร็ว ทว่าทุกถ้อยคำกลับแจ่มชัด สั่งการประสานงานได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
“กล้องหนึ่งซูมเข้าไปข้างหน้า จับภาพระยะใกล้ของกู้หวยจิ่น เก็บรายละเอียดแววตา
กล้องสองอ้อมไปด้านข้างบ่อ ถ่ายเงาสะท้อนในน้ำ รู้จักความพอเหมาะพอควร อย่าถ่ายสิ่งที่ไม่ควรถ่าย
กล้องสามตั้งไว้ตรงประตูวัด ล็อกภาพมุมกว้างไว้ เจ้าหน้าที่จัดแสงระวังด้วย หมอกยามเช้ายังไม่จาง จัดแสงเสริมให้นุ่มนวลหน่อย อย่าให้แข็งเกินไป ต้องได้ความรู้สึกของบรรยากาศ”
เพียงชั่วเวลาพูดไม่กี่ประโยค ตำแหน่งกล้องแต่ละตัวก็ปรับเข้าที่อย่างรวดเร็ว ความเป็นมืออาชีพเต็มเปี่ยม
หวังเจี้ยนกั๋วสวมหูฟังรับฟังอยู่ พลางนึกโล่งใจเงียบ ๆ ที่ได้ตัวเหล่าจงมาช่วยกอบกู้สถานการณ์
กู้หวยจิ่นเดินมาข้างบ่อ มือจับราวหินก้มมองลงไปด้านล่าง