0143

⬢⬢⬢

ตอนที่ 143 เงินเดือนสามพัน สงสารคนรายได้วันละสามหมื่น?

ทว่าคำวิจารณ์อันเผ็ดร้อนประโยคนี้ ก็ถูกข้อถกเถียงเกี่ยวกับซุนรั่วซีที่มากกว่ากลบหายไปอย่างรวดเร็ว

[ซุนรั่วซีก็น่าสงสารอยู่นะ พ่อติดคุก แม่ฆ่าตัวตาย ครอบครัวพังพินาศในชั่วข้ามคืน]

[เก็บความโลกสวยของเธอไปเถอะ! เงินเดือนสามพันไปสงสารคนรายได้วันละสามหมื่นเนี่ยนะ? ลูกสาวนายทุน ต่อให้ลำบากแค่ไหนก็ยังอยู่ดีกว่าเธอทั้งนั้น!]

[คุณหนูต่อให้ตกอับก็ยังเข้าวงการบันเทิงได้ แต่ถ้าเธอโดนบริษัทเลิกจ้างยังต้องจ่ายประกันสังคมต่อเองเลย!]

ความเห็นนี้ด่าได้เจ็บแสบเหลือเกิน ไม่นานก็ถูกคัดลอกส่งต่อกันอย่างบ้าคลั่งจนแทบจะครองหน้าจอ อีกทั้งยอดกดถูกใจก็ยังพุ่งกระฉูดอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์เก่าตระกูลหลิง

หลิงเยี่ยนนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหารในห้องนั่งเล่น บนโต๊ะมีคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กตั้งอยู่เครื่องหนึ่ง ด้านซ้ายและขวาตั้งโทรศัพท์มือถือไว้ฝั่งละสามเครื่อง สายชาร์จพันกันยุ่งเหยิงราวกับใยแมงมุม

นิ้วทั้งสิบของเขาขยับรัว ทุกสองสามวินาทีก็สลับบัญชีทีหนึ่ง ยุ่งเสียจนไม่มีเวลาแม้แต่จะกินข้าวเช้า