เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 เครื่องสังเวยต่อชะตา
วินาทีที่ผลักประตูเปิดออก หลิงเสี่ยวเหอก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
นึกไม่ถึงว่าโจวจื่ออี้ก็อยู่ด้วย ผมสีเงินทั้งศีรษะ สวมเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์สีดำกับกางเกงยีนส์ นั่งตัวตรงแหน็วอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ด้านข้าง
พอเห็นเธอเดินเข้ามายังพยักหน้าทักทายอย่างมีมารยาท ท่าทางราวกับลูกศิษย์แสนเชื่องที่กำลังฟังคำอบรม
หลิงเสี่ยวเหออมยิ้มเล็กน้อย ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าแล้วเปิดแอปบันทึก
“พี่หยางหยาง วันเกิดของทุกคนในบ้านฉันจดไว้หมดเลย ของพี่สาม... เจอแล้ว!”
เธออ่านวันเดือนปีเกิดตามหลักดวงจีนของหลิงโม่ออกมา พออ่านจบก็เสริมขึ้นมาอีกประโยค
“จริงสิ แม่กับคุณย่าบอกว่าจะรับหลิงโม่ไปดูแลที่คฤหาสน์อวิ๋นม่านค่ะ”
“รับไปเถอะ” หลิงหยางหยางกำลังคำนวณลงบนกระดาษ “สองสามวันนี้เขาไม่มีทางฟื้นหรอก”