0133

⬢⬢⬢

ตอนที่ 133 เรียกคุณว่าสามีอาจารย์ดีกว่า

ประตูห้องพักโรงแรมเปิดแง้มออกเป็นช่องแคบ

หลิงโม่อยู่หน้าห้อง โคมไฟไหมใต้ระเบียงทอดแสงอุ่นบางเบาลงบนใบหน้า ทว่าไม่อาจส่องทะลุความลึกล้ำในดวงตาของเขาได้

“ฉู่เอ๋อร์ ให้พี่เข้าไป”

หลิงฉู่เอ๋อร์กระวนกระวายใจ ยื่นมือไปคว้าข้อมือของเขาไว้ทันที ปลายนิ้วสั่นเทา “พี่สาม ฉันกลัว...”

หลิงโม่ทำสัญญาณมือให้เธอเงียบ เอี้ยวตัวเบียดเข้าห้อง แล้วเอื้อมมือปิดประตูด้านหลัง

แสงสีส้มอบอุ่นของโคมไฟส่องลงมา หลิงโม่เดินไปกลางห้อง ยกมือพับแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนเรียวยาวผอมบาง

ผิวของเขาขาวซีดราวเครื่องเคลือบ เส้นเลือดปูดโปนคดเคี้ยวไปตามแนวกระดูกข้อมือ เต้นตุบเบา ๆ ตามจังหวะชีพจร ชัดเจนเสียจนเหมือนจะทะลุผิวหนังออกมา

“ฉู่เอ๋อร์ เธอรู้ว่าต้องทำยังไง ใช่ไหม”