0131

⬢⬢⬢

ตอนที่ 131 หลิงฉู่เอ๋อร์ชักเกร็งอีกครั้ง

เมฆหมอกบนภูเขาชิงหมิงแผ่ปกคลุมทิวเขาสีครามเข้ม เรือนพักอวิ๋นชีซานซ่อนตัวอยู่ลึกเข้าไปในดงสนเขียวขจีสุดลูกหูลูกตา

กลุ่มเรือนกำแพงขาวกระเบื้องครามแผ่ขยายลดหลั่นไปตามแนวเขา มองจากระยะไกลราวกับหมู่คฤหาสน์เร้นกายที่ยกออกมาจากภาพวาดราชวงศ์ถังและซ่ง

ตอนที่หลิงฉู่เอ๋อร์มาถึง หลิงโม่ก็รออยู่ใต้ระเบียงทางเดินได้พักใหญ่แล้ว

เขาสวมเสื้อลำลองสีเทาอ่อน รูปร่างสูงโปร่ง หากตัดรอยหม่นหมองระหว่างคิ้วออกไป มองเผิน ๆ ทั้งร่างก็ยังคงเป็นสุภาพชนผู้สง่างามและอ่อนโยน

“พี่สาม” หลิงฉู่เอ๋อร์กระโดดลงมาจากรถรับส่ง โบกมือให้เขา ยิ้มจนตาหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

หลิงเฉิงเจ๋อที่ตามมาด้านหลังก้าวขึ้นหน้า ยื่นกระเป๋าเดินทางในมือให้หลิงโม่ แล้วตบบ่าเขาเบา ๆ

“เจ้าสาม นิสัยฉู่เอ๋อร์ไร้เดียงสาอ่อนโยน รายการวาไรตีกลางแจ้งคนเยอะเรื่องแยะ นายต้องดูแลเธอให้ดี อย่าให้เธอต้องทนน้อยเนื้อต่ำใจล่ะ”

ปลายนิ้วของหลิงโม่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบรับเสียงเรียบ “คุณอาสองวางใจเถอะครับ ผมจะดูแลฉู่เอ๋อร์ให้ดี”