เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 คุณดูหน้าฉันสิ ยังใช้ได้อยู่ไหม
ฉินเยี่ยนจือเอ่ยซักถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “อาจารย์หลิง คำพูดนี้ของคุณ...หมายความว่าอย่างไรครับ หนิงหนิงจากไปปีกว่าแล้ว จะเป็นไปได้อย่างไร...”
หลิงหยางหยางไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่กลับเอ่ยว่า “คุณเล่ามาก่อนดีกว่าว่าทำไมยันต์ที่ฉันให้ไปถึงลุกไหม้ขึ้นมา”
ฉินเยี่ยนจือกลืนน้ำลายลงคอ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอยู่หลายครั้ง จึงค่อย ๆ เริ่มเอ่ยปากอธิบาย
หลังจากกลับมาจากโรงแรมหลิงฮวาตู้ เจียงซูก็นอนหมดสติไม่ยอมตื่นมาโดยตลอด
เขาตามแพทย์ประจำครอบครัวมาตรวจดูอาการกลางดึก แพทย์ตรวจอย่างละเอียดแล้วพบว่าค่าต่าง ๆ ล้วนปกติดี จึงบอกว่าน่าจะแค่ตกใจจนเกิดภาวะง่วงซึมจากความเครียด ตื่นขึ้นมาก็หายดีแล้ว
ในใจของฉินเยี่ยนจือยังคงไม่สบายใจ วันรุ่งขึ้นจึงเชิญเพื่อนเก่าของคุณพ่อ ซึ่งเป็นแพทย์แผนจีนอาวุโสที่เปิดคลินิกมารักษาคนไข้หลายสิบปีมาที่บ้าน
แพทย์แผนจีนอาวุโสจับชีพจรอยู่นานสองนาน กล่าวเพียงว่าดวงจิตวิญญาณไม่สงบ ก่อนกลับได้ทิ้งชาสงบจิตไว้ให้สองสามห่อ บอกให้นำไปต้มดื่ม
“ชาตัวนั้นตอนเด็ก ๆ ผมก็เคยดื่ม เวลาตกใจหรือจิตใจกระสับกระส่าย ดื่มลงไปสักชามก็ช่วยได้มากจริง ๆ ครับ