เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 ใครใช้ให้วันนั้นพี่ใจร้อนขนาดนั้นล่ะ
หลิงฉู่เอ๋อร์ยืนอยู่หลังหน้าต่างบานกระจกจรดพื้นในห้องนอน ปลายนิ้วเลิกมุมผ้าม่านโปร่งขึ้นเล็กน้อย แล้วทอดสายตามองลงไปยังลานบ้านชั้นล่าง
ทีมถ่ายทำในลานบ้านเพิ่งเก็บอุปกรณ์เสร็จแล้วจากไป นายท่านผู้เฒ่าหลิงไม่ได้ลุกกลับเข้าบ้าน ตรงกันข้ามเขายังคงนั่งอยู่บนม้านั่งยาวต่อพลางกดวิดีโอคอล
หลิงเยว่และหลิงเสี่ยวเหอยื่นหน้าเข้าไปประกบซ้ายขวา ส่งยิ้มให้หน้าจอจนตาหยีโค้ง
ด้วยมีกระจกขวางกั้น จึงไม่ได้ยินว่าพวกเขากำลังพูดคุยอะไรกัน
ทว่าเมื่อเห็นท่าทีสนิทสนมกลมเกลียวของทั้งสามคน ใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่อยู่อีกฟากของวิดีโอคอลคือหลิงหยางหยาง
หลิงฉู่เอ๋อร์กระตุกมุมปาก แววตาเริ่มทอประกายเงามืดในใจขึ้นมาชั้นหนึ่ง
ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา เธอใช้ชีวิตอยู่ในตระกูลหลิงอย่างระมัดระวังรอบคอบเรื่อยมา
เคารพนบนอบต่อคุณปู่ กตัญญูต่อคุณย่า เอาใจใส่ดูแลพ่อแม่ กระทั่งพวกพี่ชายและน้องชายในบ้าน เธอก็ยังเค้นสมองสรรหาสารพัดวิธีมาเอาอกเอาใจ